31 juli 2015 Portretjes op de picknicktafel

Doordat Djuna zo verschrikkelijk braaf blijft liggen, was het mogelijk om van haar en Lászlo een paar leuke portretjes te maken.

Weil Djuna so geduldig ist, war es möglich heute Abend einige Bilder von ihr und László zu machen auf einem Tisch neben dem Wald.

 

Contact houden in je slaap

Zo leuk om te zien dat Lászlo (bovenste pootje) contact blijft houden met Djuna’s poot terwijl hij slaapt. Op deze manier heeft hij het ook direct in de gaten als ze iets onderneemt.

Lászlo unterhält Kontakt während er schläft mit Djunas Fuss. Auf dieser Weise bemerkt er sofort wann sie anfängt zu spielen oder so.

26 juli 2015 Djuna klimt op een grote rol stro op het bouwland

Djuna klom op een hoge rol stro, die op het bouwland lag om weggereden te worden. Ik heb gauw even de kans waargenomen om haar samen met László op de foto te zetten. Ze kon zich even heerlijk uitleven na het vervolg van de ABC training van Hermina Stout, waar we weer veel geleerd hebben. Leuk om te zien dat een totaal andere dan de
“standaard” training, zijn vruchten afwerkt. Het is even “omdenken”, maar heel leerzaam.
Djuna kletterte selbst auf dem Stroh.  Das war eine schöne Möglichkeit von beiden zusammen ein Bild zu machen.

24 juli 2015 Dikke maatjes!

Fijn om te zien dat Djuna en László zo heerlijk kunnen spelen samen. Djuna leeft er helemaal van op. Lászlo is tot nu toe de enige die haar aan het spelen krijgt.

Djuna und László sind sehr gute Freunde. Djuna hatte kein Spass mehr am Spiel, das wurde eher schlechter als besser in 2 Monaten nach Flokis Tod. Lászlo hat Djuna die Freude am Spiel zurück geben können. Kein anderer Hund hat das machen können nachdem Flóki einschläfern müsste. Toll wie die beiden einander gefunden haben.

 

5 juli 2015 Lászlo doet zijn intrede

Op 5 juli 2015 kwam László aan in Nederland. Een border collie reutje van 5 maanden dat door omstandigheden herplaatst moest worden. Gezien zijn achtergrond (moeder en zus van vader gecertificeerde therapiehonden in Hongarije en een nestgenootje in opleiding ervoor), werd het interessant om eens te informeren of hij ook geschikt zou kunnen worden voor therapiehond. Ik kreeg de puppytest vertaald in het Engels per mail toegestuurd. Daaruit bleek dat dit het geval zou kunnen zijn met een goede opvoeding. Kosten voor een vlucht waren erg hoog in het hoogseizoen, dus dat viel af. Uiteindelijk werd László met de auto naar Nederland gebracht door vrienden van zijn fokker. Hij heeft de reis prima doorstaan, werd direct goed in de roedel opgenomen en gedroeg zich of hij hier hoorde. Hij is een slimme, ondeugende, nieuwsgierige, sociale pup van 5 maanden, die gek is op mensen, die de hondentaal heel goed begrijpt en daar ook naar handelt en daarnaast nog heel veel moet leren.

Hij heeft vanaf dag 1 heel goed contact met Djuna en Singha, hij daagt ze beiden uit tot spel, wat hem nog lukt ook. Zo fijn om te zien dat dat contact ze allebei goed doet. Djuna speelt weer en sjeest weer door het bos, ze lopen om elkaar heen te draaien om sparappels weg te pikken van elkaar, vliegen in een dolle bui een eind vooruit en draaien dan na één keer roepen allebei direct om, om vervolgens weer de tegengestelde richting uit te rennen. Blij met dit kleine, ondeugende ventje!

Ende Juni sah ich das László ein neues Zuhause suchte. Er war fast 5 Monate alt.  Weil Djuna noch immer nicht spielte, keinen Spass hatte, habe ich die Entscheidung getroffen über ihm nach zu fragen weil seinen Ausdruck bei mir ein gutes Gefühl nachliess ebenso wie das war bei Djunas Eltern Scout und Boots.

Lászlós Mutter ist Therapiehund, Schwester von Vater ist Therapiehund, Wurfschwester bekommt Training dafür. Ich bekam die Welpenprobe auf englisch, damit ich die selbst lesen konnte. Nach vielen Mails, positive Antworte, gut nachdenken, Videos ansehen, Bilder ansehen, wieder nachfragen, nochmal darüber nachdenken, habe ich mich entschlossen wenn die Möglichkeit da war, ihn kommen zu lassen. Für mich war es sehr wichtig Djuna konnte wieder spielen, das war kein Hund in mehr als 2 Monate gelungen, aber ich wollte auch wieder arbeiten können mit diesem Hund.  Lászlos Züchter kannte ihn sehr gut. Die Informationen waren wie er in meinen Augen ist. Er liebt Menschen, ist interessiert in alles, ist stabil, ein “ruhiger Bordercollie”  und vor allem: er hat Djuna wieder die Freude am Spiel zurück geben können. So schön zu hören das Freunde und Trainer in der Hundenschuhle sehen das Djunas Ausstrahlung sich wirklich geändert hat in den letzten Wochen. Ihr kleiner Freund hat uns jetzt schon viel gebracht. Für mich eine Bestätigung das mein Gefühl richtig war. In sehr kurzer Zeit hat Djuna wieder reagiert wie sie das immer machte als unsere Flóki noch da war. Sie hat wieder Spass! Das macht mir glücklich.

27 juni 2015 Examen FCI-Obedience 1

Djuna is geslaagd voor FCI-Obedience 1, we gaan in het najaar verder voor FCI-Obedience 2!

juni 2015 Djuna mist haar maatje

Het valt nu steeds meer op hoe Djuna en Flóki op elkaar gericht waren. Tijdens wandelingen samen rennen, ineens een gekke bui, samen sjezen door het bos, thuis samen spelen, voor het eten samen een dolle bui als ze in de gaten hadden dat het klaargemaakt werd.

Djuna speelt niet met andere honden, in het bos is ze puur op mij gericht. Een totale verandering, waar ik moeite mee heb, ze moet hond kunnen zijn met andere honden.

21 mei 2015 Afscheid van Flóki

Tot ons verdriet hebben we 21 mei onze Flóki moeten laten inslapen. Ze mocht helaas maar 11 jaar worden. Tot half april liep ze nog heerlijk flinke afstanden mee met Djuna naast het paard door de bossen. Toen begon ze af en toe wat kreupel te lopen, werd trager in haar manier van lopen. Ineens ontdekten we een verdikking op haar linkerschouder. Ik had er direct een slecht gevoel over omdat ze tekende in haar koppie, ze werd ineens “oud”. Na een foto waaruit bleek dat er weefsel zat dat er niet hoorde, hebben we in overleg met de DA besloten om geen punctie meer te laten doen. Het zou voor haar alleen belastend zijn. Het weefsel zat tussen de grote spieren van haar schouderblad en zou niet operabel zijn. Een punctie zou interessant zijn voor de DA en de wetenschap werd me eerlijk verteld, maar voor Flóki geen meerwaarde hebben. Na dit besluit hebben we haar op stevige pijnstillers gezet om even aan te kijken hoe het verder zou gaan. Even leek dit te helpen, maar na een week ontdekte ik een bult achter haar voorpoten en een verdikking op haar ribben aan de rechterkant. Dit heeft me doen besluiten haar verder lijden te besparen. Ze is na deze moeilijke beslissing, thuis ingeslapen. Het heeft hier behoorlijk impact gehad, vandaar dat ik nog even heb gewacht om dit bericht hier te plaatsen. Flóki heeft me laten zien wat het werken met dieren in de zorg kan betekenen voor de bewoners van het verpleeghuis waar ik werk, ondanks het feit dat ze het niet echt had op kinderen vanwege een vervelende ervaring, liet ze met regelmaat zien dat ze juist wel iets had met kinderen met beperkingen. Ik heb ontzettend veel van haar geleerd.

Flóki, vrolijke dartel, ik mis je.

20 maart 2014 Avondwandeling door bos en heide….. Abendspaziergang durch Wald und Heide….

Vanavond maakten we een flinke wandeling door het bos.  
Fijn toch dat de honden zo goed met elkaar kunnen opschieten!
En heel prettig dat je met z’n tweeën bent, als je er onverwachts ineens een auto in het bos opduikt. Nee, geen boswachter, maar een auto met een Pools kenteken met twee volwassen mannen erin. Als deze langsrijdt en doorrijdt geeft dat toch te denken. In dit stuk bos zijn auto’s niet toegestaan, overal zitten bomen voor de paden. Als je dan ook nog verderop schoten hoort, klopt er toch iets niet. In Polen mag er misschien gejaagd worden in het bos, maar hier volgens mij toch niet. Toch maar even de politie gebeld voor alle zekerheid en ze ingelicht.
 
Heute machten wir einen Abendspaziergang durch Wald und Heide. So schön die Hunde haben soviel Spass mit einander. Auch sehr schön wir waren zu zweit als auf einmal total unerwartet ein PKW passiert im Wald. Nein, kein Waldforster… PKW mit Polnischer Identität mit zwei Erwachsenen Männer darin. Als die vorbei gefahren waren hörten wir Schüsse, man  fängt an zu denken, das stimmt nicht. PKWs sind hier bestimmt nicht zugelassen, Schüsse hier im Walde auch nicht. Als wir später wieder Schüsse hörten waren wir froh wir hatten die Polizei angerufen und informiert.

22 maart 2014 Op pad

Djuna had het druk vandaag. Eerst met Flóki een flinke wandeling met een paar deelnemers van het Amigoproject met hun honden. Dat was weer even gezellig. Daarna op pad naar Djuna’s grote vriend. We kregen daar even een kop koffie en daarna zijn we vertrokken richting Leersum. Vandaag waren de paarden aan de beurt. Even uitleg over de stroom die op de draden staat en dan de manegebak uitmesten, dat lukte prima! Djuna heeft goed opgelet of het allemaal goed ging. Zelfs Flóki kwam af en toe even controleren, maar Djuna’s vriend is met vlag en wimpel geslaagd voor zijn “uitmesttest”. Leuk om ook hier weer te zien hoe goed de band is die Djuna met hem heeft. Ze bleef doorlopend bij hem, zat zelfs samen met hem op Alskaer, die rustig bleef staan eten van het hooi.
Grappig om te zien dat ook Flóki vrolijk op hem afgaat en hem volledig vertrouwt, zij heeft soms toch wat meer reserves dan Djuna als het kinderen betreft.

Dan even samen afscheid nemen van Alskaer, het begint te regenen en we spreken af om terug langs Wijk bij Duurstede te rijden om te kijken of de ooievaars op het nest zaten. Dat was helaas niet zo. Het alternatief werd met Djuna naar het Kruidvat om te kijken of ze al paaseieren hebben. Djuna netjes (los) voor de deur neerleggen, want honden mogen daar niet binnen. Ze was heel erg braaf en wachtte keurig tot we met de uitgezochte paaseieren weer naar buiten kwamen.
Het was weer gezellig! Tot volgende week.

Djuna war heute beschäftigt. Zuerst ein Spaziergang mit Flóki und einigen Teilnehmer des Amigoprojekts und ihren Hunden. Das war schön. Nachdem fuhren wir zu Djunas grossem Freund. Wir bekamen dort eine Tasse Kaffee und dann fuhren wir ab zu den Pferden. Dort zuerst an der Arbeit mit dem Schubkarre um Mist weg zu holen. Djuna ist immer in der Nähe, beobachtet alles was ihren Freund macht. Eben Flóki bleibt in seiner Nähe. Sie ist froh und benimmt sich sehr offen zu ihm. Spezial, denn das macht sie fast nie auf dieser Weise. Sie sucht meistens keinen Kontakt mit Kinder. Fertig mit der Arbeit, alles kontrolliert, dann noch Freizeit auf Alskaers Rücken zusammen mit Djuna ;-).

Das Bild zeigt den Abschied von Alskaer zusammen mit den Hunden. 

Unterwegs nach Bunnik entschlossen wir uns noch Ostereier zu holen für die ganze Gruppe von unserem Freund. Wir legten Djuna hin vor dem Kruidvat und holten sie uns. Djuna wartete ruhig und blieb wo sie war. Darauf konnte ich stolz sein, denn sie dürfte nicht mitkommen im Laden. Sie bekam eine Belohnung und dann sind wir nach Hause gegangen.