Amigoproject

Ik ben inmiddels drie keer geweest. Alle keren heel positief. Djuna legde zeer snel het contact. Ik heb me daar volledig buiten gehouden. Binnen een paar minuten was er al zo’n contact/vertrouwen dat de jongen waar we aan zijn toegewezen, zonder begeleider met ons mee wilde. Hij schakelde volgens zijn begeleider heel snel. Ze hebben heerlijk gespeeld in het park, onder het lopen pikte de jongen de dingen die ik hem vertelde goed op en wist ze ook toe te passen. In het park kwam er een man met een hond naar ons toe, die tegen de jongen zei dat hij de werpstok van de bal ban zijn hond wel mocht lenen. Zijn hond stond keurig onder appèl terwijl hij de jongen vertelde hoe hij moest gooien. Ook daar was vrij probleemloos contact. Mooi om te zien hoe de jongen probeerde om zijn aanwijzingen op te volgen. Ondertussen vertelde ik de man kort over de bezoekjes met Djuna. Tot mijn verrassing bleek hij de week na mijn eerste bezoek ook te starten bij de cursus van Pets4care die inmiddels is begonnen. Ik was teveel met Djuna en de jongen bezig om verder door te vragen, maar het lijkt me zeker een leuke combi die weer een kind blij kan maken. Van de twee bezoekjes heb ik voor de jongen een paar foto’s gemaakt, die ik hem als kaart heb toegestuurd. Gistermiddag is er een ander bezoekteam bij dezelfde groep op bezoek geweest. De jongen reageerde met “deze hond lijkt wel een beetje op mijn hond, die komt woensdag weer!”. De tweede keer vroeg de begeleiding of ik eerst even een kop koffie wilde. Voor het contact met hen en omdat ik benieuwd was naar hoe het na het eerste bezoek was gegaan, heb ik dat gedaan. Ondertussen heb ik de jongen gevraagd om alvast voor Djuna het opvouw drinkbak dat in mijn tas zat, klaar te zetten met water. Daarna vroeg ik hem of hij met Djuna voor op het gras wilde spelen met de bal (in mijn zicht). Hij nam haar zonder problemen mee, liet haar keurig wachten bij de deur en zei bij de deur ” ik zie nu geen andere honden”. Ik had hem de eerste keer verteld dat hij nooit een bal moest gooien als er andere honden in de buurt waren. Gesprekje met de begeleider van dat moment was positief. Hij vroeg of ik iedere keer als we op bezoek kwamen even wilde vragen of we binnen mochten komen i.v.m. aanwezigheid van jongeren/personeel met allergieën of angst. Wat ik uit het gesprek begreep is dat ze in de week na het eerste bezoek, bij handelingen die de jongen niet wilde doen, Djuna inzetten als hulpmiddel om het hem wel te laten doen, waarna het (al mopperend) wel gebeurt.

Wat me van deze twee bezoekjes het meeste is bijgebleven, is het afscheid na het eerste bezoek. Hij liep mee naar mijn auto net achter het terrein en zei bij de auto uit zichzelf “ik vond het gezellig, jullie komen weer he!” Hij stond een beetje aarzelend voor de autokennel waar Djuna inmiddels in gesprongen was. Ik zei ” ja natuurlijk, wij vonden het ook gezellig en we hebben toch afgesproken wanneer we weer komen”. Djuna kreeg een knuffel, de kennel ging dicht en we zijn gegaan. Als je een aantal afspraken vooruit kunt plannen heeft de jongere ook iets om naar uit te kijken. Afgelopen woensdag zijn we weer op pad geweest…. dit keer in de stromende regen, binnen was schijnbaar nergens een plekje. Djuna en de jongen vonden het totaal geen probleem. De nieuwe schoenen en nieuwe jas moesten aan en we gingen op pad. Onderweg werd Djuna ietwat baggerig door de bosgrond😉 zo’n langharige hond ziet er dan toch zo leuk uit. We zijn creatief geweest en hebben er onderweg een oplossing voor bedacht…

Haal je hem voor me 1
De vijver van het grote huis dat grenst aan het park, bood uitkomst.
Natuurlijk plons a
Ik breng hem keurig terug a

Gooi je nog een keer a
Djuna heeft zich achter een bal en bij gebrek aan ander materiaal een bidon aan “schoon” gezwommen (hierop waren we niet voorbereid), daarna nog droog gerend over het gras achter een bal met een parachutestofstaart en ze kon weer bijna droog en schoon mee naar huis, heerlijk zo’n kennel in je auto dan. Hopelijk hebben de bewoners van het huis (waarvan de luiken dicht zaten) ons niet gespot tijdens onze activiteiten😉.  Kou staat niet in Djuna’s woordenboek al is het inmiddels december. Hond blij, kind blij en ondanks het mindere weer toch weer een leuke ervaring. Nieuwe afspraken voor december en januari zijn gepland met de begeleider van de jongen.

Beim 3. Besuch an den Sonnenheimen hat es schrecklich geregnet. Therapiehunde sollen sauber ankommen, ja das ist Regel, aber wie die nach Hause gehen, davon ist nichts gesagt ;)…….Djuna war dreckig geworden als wir spazierten in den Regen, unterwegs hatten wir aber eine Lösung bedacht😉 die viel Spass machte. Es gab noch mehr Wasser in einem Teich in der Nähe der Sonnenheimen im grossen Garten eines Nachbarheims…… Niemand war da, Fenster waren geschlossen…… Mit Plastik Wasserflasche (denn hierauf waren wir nicht vorbereitet) und Ball hatten wir viel Spass dort mit Djuna, die das Wasser sehr liebt! Kalt steht nicht in Djunas Wörterbuch😉 obwohl es doch Dezember ist. Hoffentlich hat der Bewohner uns nicht gesehen😉. Nach dem Schwimmen hat sie hinter einem Ball gerannt, denn sonst hätte es zu lange gedauert ehe sie trockenen wurde. Sie kam sauber und sie konnte sauber und ein Bischen nass wieder nach Hause gehen😉.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s